Weblog

Geen goede vooruitzichten

Afgelopen maandag was het weer tijd voor een bezoekje aan het AZM. Mam heeft de afgelopen periode Endoxan geslikt en het effect hiervan was enigszins te zien. Nee, geen dalingen, maar de kappa eiwitten waren in verhouding niet heel veel gestegen. Het ratio was heel hoog. Je mag enigszins concluderen dat de Endoxan een explosieve stijging heeft beperkt, maar dat mister Kahler heel hard zijn best aan het doen is om de overhand te krijgen. De vooruitzichten zijn dan ook alles behalve goed.

Hanneke

Afgelopen maandag was het weer tijd voor een bezoekje aan het AZM. Mam heeft de afgelopen periode Endoxan geslikt en het effect hiervan was enigszins te zien. Nee, geen dalingen, maar de kappa eiwitten waren in verhouding niet heel veel gestegen. Het ratio was heel hoog. Je mag enigszins concluderen dat de Endoxan een explosieve stijging heeft beperkt, maar dat mister Kahler heel hard zijn best aan het doen is om de overhand te krijgen. De vooruitzichten zijn dan ook alles behalve goed.

Het einde van een lijdensweg komt langzaam maar zeker in zicht. De laatste loodjes wegen het zwaarst gaat in dit geval wel op. Er komen steeds meer klachten om de hoek kijken. Een pijntje hier een pijntje daar, soms niet eens paracetamol waardig, maar genoeg om je er behoorlijk aan te ergeren. Een maagdarmstelsel wat zijn beste tijd heeft gehad. Eten en drinken lukt nog wel, maar verheugen op een lekker haring met uitjes dat is niet meer het geval. Toenemende neuropathie, de weg naar de wc lijkt steeds langer te worden. Daarnaast verschrikkelijk moe, de ochtenden worden tegenwoordig helemaal over geslagen, maar zelf in de middag en avond is het soms moeilijk wakker blijven.

Mam levert steeds meer in aan kwaliteit en het zal alleen maar zwaarder worden. Geen fijn vooruitzicht. Gelovend in haar kracht en in de mensen om haar heen, hopen we deze tijd zo fijn als mogelijk door te komen.

Bron: Hanneke